Apr 7, 2009

சிறுகதை - என்ன ஆச்சு???

அந்த அற்புதமான மாலை நேரத்தில் மிக சந்தோசமாக தன் ஆபிஸிலிருந்து பைக்கை கிளப்பினான் அருண். அடுத்தவாராம் தீபாவளி. ஒவ்வொன்றாக நினைத்துக்கொண்டே போனான். மனைவிக்கேட்ட தோடு வாங்கினான், பிள்ளைகளுக்கு துணிமணிகள், அப்பா அம்மாவுக்கு துணிகள் வாங்கிவிட்டான்.தலை வலித்தது. ஒரு காபி சாப்பிடலாம்போல இருந்தது. அப்படியே பக்கத்தில் உள்ள ஹோட்டலுக்கு சென்றான். காபி சாப்பிட்டான். ஸ்வீட் வாங்கினான் பிள்ளைகளுக்கு.

சீக்கிரம் வீடு திரும்ப வேண்டும். வண்டியை ஸ்டார்ட் பண்ணினான். மெயின் ரோட்டிற்கு வந்தான். வண்டியை கொஞ்சம் திருப்பினான். எதிரில் ஒரு லாரி.

அப்பா! ஒரு வழியாக எல்லாம் வாங்கியாகிவிட்டது. இந்த வருட தீபாவளி ஒரே கொண்டாட்டம்தான். ஆரம்பத்தில் எப்படியெல்லாம் கஷ்ட்டப்பட்டோம், நினைத்துப்பார்த்தான். சாதரண பள்ளியில் படித்தது, சாப்பாட்டுக்கு கஷ்டப்பட்டது, ஒரு நல்ல துணி உடுத்த முடியாமல் போனது. அப்பா ஒரு கூலி தொழிலாளி. அவரால் என்ன முடியுமோ அதை செய்தார். மிகவும் கஷ்டப்பட்டு படித்து, நண்பர்கள் உதவியுடன் கல்லூரி சேர்ந்தது அனைத்தையும் நினத்தான். அந்த கஷ்டத்திலும் அப்பா அவனுக்கு அத்தை பெண்ணை கல்யாணம் பண்ணி வைத்தார். கஷ்டத்தில் அவளும் சேர்ந்துகொண்டதை நினைத்தான். அவளுக்கு ஒரு நல்ல துணிவாங்கிகொடுத்ததில்லை. எங்கும் கூட்டி போனதில்லை. பிறகு பிள்ளைகளும் சேர்ந்துகொண்டார்கள் கஷ்டத்தில். நம் வாழ்வு மட்டும் ஏன் இப்படி ஆனது. மிகவும் வருத்தத்துடன் வாழ்ந்ததை நினைத்து பார்த்தான்.

உடனே நினத்தான். நாம் ஏன் வருத்த பட வேண்டும். நமக்குதான் வேலை கிடைத்துவிட்டதே? எப்படியோ படித்து முடித்து நல்ல சம்பளத்தில் வேலை கிடைத்து விட்டதே. நமது திறமைக்கு கிடைத்த வேலை ஆயிற்றே. கை நிறைய சம்பளம். இனி ஏன் கஷ்டப்பட வேண்டும். அதான் இந்த தீபாவளி சந்தோசமாக கொண்டாட போகிறோமெ?

எல்லாருக்கும் எல்லாம் வாங்கிவிட்டோமே? ஊரிலிருந்து அத்தை, மாமா வேறு தீபாவளிக்கு வருவார்களே? அப்புறம் என்ன? ஒரே சந்தோசம்தானே? நாம் ஏன் பழையதே நினைக்க வேண்டும். சந்தோசமாக இருப்போம் என்று நினைத்துக்கொண்டே வந்தவன், அப்போதுதான் வீடு வந்துவிட்டதை உணர்ந்தான்.

வீட்டிற்கு நுழைய போனவன், அப்போதுதான் கவனித்தான். என்ன ஒரே கும்பல். தீபாவளி நாளைகழித்துதானே? என்ன அத்தை, மாமா எல்லாம் இன்னைக்கே வந்துட்டாங்க. வீட்டுல என்ன விசேசம்? அதுவும் எனக்கு தெரியாம?

ஆனா யார் முகத்துலயும் சந்தோசமே இல்லையே? என்ன ஆச்சு?
அத்தை ஏன் அழறாங்க? ஏன் என்னாச்சு?

உடனே மனைவிமேல் கோபம் வந்தது? அவதான் ஏதாவது திட்டியிருப்பா?
அவள கேப்போம். எத்தன தடவ சொல்லியிருக்கோம், சண்டபோடாதனு? கேக்கறதே இல்லை.

வீட்டில் நுழைந்தான். என்ன மனைவியும் சோகமா இருக்கா? என்ன அழுவுறா மாதிரி இருக்கே? நல்லா உத்து பார்த்தான். ஓஒ என மனைவி அழுதாள். என்ன ஆச்சு, ஏன் அழறா, கேக்கலாம் என்று பக்கத்தில் சென்றான். பேர் சொல்லி கூப்பிட்டான், அவள் திரும்ப வில்லை. என்ன ஆயிற்று அவளுக்கு?

பக்கத்தில் சென்றான். அது யாரு ஹால் நடுவுல? அது யாரு என்ன மாதிரி இருக்கே? ஏன் எல்லாம் அழறாங்க? எனக்கு ஏன் மாலை போட்டுருக்காங்க?
என்னாச்சு எனக்கு????

(ரெண்டாவது பாராவின் கடைசி வரியை படியுங்கள்)

வண்டியை கொஞ்சம் திருப்பினான். எதிரில் ஒரு லாரி.

3 comments:

விக்னேஷ்வரி said...

ஐ, நல்லா இருக்கு.

இனியவன் said...

உங்கள் பின்னூட்டத்திற்கு நன்றி தோழியே!

இய‌ற்கை said...

naan kandupidichiteene:-))