Jul 12, 2010

ரவியின் காதல் கதை - 3 (பாகம் 1)

நான் அப்போது கல்லூரி விடுமுறையில் இருந்தேன். காலையில் சாப்பிட்டுவிட்டு வீட்டை விட்டு வெளியே வந்தால், ஊர் எல்லாம் சுற்றிவிட்டு திரும்ப வீடு செல்ல மதியம் ஆகும். பிறகு சாப்பிட்டுவிட்டு ஒரு குட்டித்தூக்கம் போட்டுவிட்டு மாலை ஊர் சுற்ற கிளம்பிவிடுவேன். இரவு 10 மணிக்கு மேல்தான் மறுபடியும் தூக்கம். ஒரு நாள் காலை சீக்கிரமே வெளியே கிளம்பிவிட்டேன். அங்கே என் நண்பனின் கடை ஒன்று இருந்தது. அங்கே சென்று பேப்பர் படித்துவிட்டு செல்லலாம் என் நினைத்து அங்கே சென்றேன். அங்கே சென்றால், என் நண்பனின் தங்கை கவிதா உட்கார்ந்து இருந்தாள். சிறு வயதிலே இருந்தே கவிதாவை தெரிந்து இருந்தாலும், அவள் மட்டுமே இருந்ததால், பேப்பர் படிக்காமல் கிளம்பினேன். கிளம்பிய என்னை கவிதா கூப்பிட்டாள்.

"ரவி, எங்க வந்த நீ பாட்டுக்கு போற"

"இல்லை அப்புறம் வரேன். அருணை வேற காணோம். அருண் வந்ததும் வரேனே"

"இரு. இப்போ வந்துடுவான்" என்றவள் தொடர்ந்து பேச ஆரம்பித்தாள்.

"ரவி, அப்புறம் என்ன, பரிட்சை எல்லாம் முடிஞ்சுடுச்சா? நல்லா எழுதியிருக்கியா?"

" ம்ம். நல்லா எழுதி இருக்கேன்"

" ஏதாவது கதை புக்ஸ் இருந்தா கொடு ரவி. ரொம்ப போரா இருக்கு"

" என்கிட்ட கைவசம் இல்ல கவிதா. நான் யார் கிட்டயாவது வாங்கித்தான் தரணும்"

" ஆமாம். உன்கிட்ட கைவசம் இருக்காதுதான். உங்க மாதிரி பசங்க 'அந்த' மாதிரி புக்ஸ்தானே நிறைய வச்சுருப்பீங்க"

கவிதா இப்படி கேட்டதும் என்னால ஒரு கணம் நிற்க கூட முடியலை. 'நம்ம கவிதாவா இப்படி?' என்று ஒரே குழப்பம். பதில் சொல்வதா? வேண்டாமா? எனக்கு ஒன்றுமே புரியவில்லை. என்னுடைய மவுனத்தை பார்த்த அவளே தொடர்ந்தாள்,

" என்ன ரவி! பேச்சையே காணோம்? ஏன் நான் இப்படி பேசினதுனால ரொம்ப அதிர்ச்சியா இருக்கோ? ஏன் ஆம்பளைங்கதான் இப்படி பேசணுமா? பொம்பளைங்க இப்படி பேசினா, தப்பா?"

" இல்லை, அதுக்கு இல்லை" என்று பதில் சொல்லத்தெரியாமல் மவுனமானேன்.

"சரி ரவி, உங்கிட்ட ஓப்பனாவே கேட்கறேன். உன்கிட்ட அந்த மாதிரி புக்ஸ் இருக்கா இல்லையா"

" என்ன கவிதா இப்படி கேட்கற. நான் அப்படி பட்டவன் இல்லை. என்கிட்ட அந்த மாதிரி புத்த்கமும் இல்லை"

" ரொம்ப நல்லவன் மாதிரி நடிக்காதடா. அப்படிபட்டவன்தான் நேற்று அந்த மாதிரி படம் பார்த்தியோ"

எனக்கு ஒரே குழப்பம். இவளுக்கு எப்படி தெரிந்தது? அந்த மேட்டர ரொம்ப ரகசியமா இல்ல வச்சிருந்தோம்?. குழப்பத்தின் உச்சியில் இருந்தேன்.

"சரி ரவி விடு. உன்கிட்ட புக்ஸ் இருக்கா இல்லியா?"

"என் கிட்ட இல்லை"

" உனக்கு வேணும்னா சொல்லு. நான் தரேன்"

" நீ என்ன சொல்ல வர கவிதா?"

" ஆமாம்பா, உனக்கு வேணும்னா சொல்லு. நான் உனக்கு அந்த மாதிரி புக்ஸ் தரேன்"

" நீ அந்த மாதிரி புக்ஸ் எல்லாம் படிப்பியா?"

" ஏன் படிச்சா என்ன தப்பு"

" என்னால நினைச்சே பார்க்க முடியல"

" ஏன்?"

" உனக்கு என்ன அவசியம் வந்தது?"

"புரியலை"

" நீ படிக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லைன்னு சொல்ல வந்தேன்"

" யாருக்கு அவசியம், யாருக்கு அவசியம் இல்லைனு நீ எப்படி முடிவு செய்ய முடியும் ரவி?"

ஒரு நிமிடம் என் இதய துடிப்பே நின்றுவிடும் போல் ஆனது. என்னால் அங்கே நிற்கவும் முடியவில்லை. அந்த இடத்தைவிட்டு நகரவும் முடியவில்லை. உடம்பே சூடானது. மற்றபடி என் உடலில் ஏற்பட்ட வேதியல் மாற்றங்கள் என்னவாக இருந்திருக்கும் என்பதை படிப்பவர்களின் ஊகத்திற்கே விட்டுவிடுகிறேன். ஏனென்றால், என்னிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தவள் ஒரு அழகு தேவதை. என்னுடைய அந்த இளம் வயதில் இப்படி ஒரு அழகுதேவதையிடம் இப்படி பேசுவது என்பது யாருக்கும் கிடைக்காத ஒன்று.

(படிக்கும் வாசகர்கள் யாரும் ரவியை தவறாக எண்ண வேண்டாம். அவனுடைய காதல் கதைகள் எல்லாவற்றிலுமே அவன் எந்த தவறும் செய்ததில்லை. பெண்களாகத்தான் அவனை அணுகினார்கள். அவன் கெட்டுபோனதாக எந்த வரலாற்றுச் சான்றும் என்னிடம் இல்லை. ஆனால் அவனிடம் பழகிய பெண்கள் எல்லோருமே ஏதோ ஒரு விதத்தில் அவனுடைய அருகாமையை விரும்பி இருக்கிறார்கள். ரவி அந்த அனுபவங்கள் எல்லாவற்றையும் நினைத்து ஜொள் விட்டே வாழ்க்கையை ஓட்டியிருக்கிறான் என்பது உண்மை. - என். உலகநாதன்)

" என்ன ரவி? பேச்சையே காணோம்?" மீண்டும் அவள்தான் என்னை வம்புக்கு இழுத்தாள்.

எனக்கு ஒரே பயம். தொடரலாமா? வேண்டாமா?

நான் இப்படி எழுதுவதற்கு காரணமே இப்படியும் சில நபர்கள் இருக்கிறார்கள் என்று உங்களுக்கு சொல்லத்தான்.

நான் பயந்ததற்கும் ஒரு காரணம் உள்ளது.

அது என்ன காரணம்?

- தொடரும்

No comments: