Apr 20, 2011

குறை ஒன்று உண்டு -1



என்னைக் கண்டாலே எனக்குப்பிடிக்கவில்லை? ஏன்? இருங்கள் சொல்கிறேன். வாடியப் பயிரை காணும்போதெல்லாம் வாடுபவன் நான். எல்லா உயிர்களிடத்திலும் அன்பு வேண்டும் என்றும் நினைப்பவன். ஒரு சிறிய எறும்பைப் பார்த்தால் கூட ஒதுங்கி அதற்கு வழிவிட்டு செல்பவன் நான். என்னையே ஏன் எனக்குப் பிடிக்கவில்லை என்பதை அறிய என் வாழ்க்கையில் நடந்த சம்பவங்களை நீங்கள் அறிந்து கொள்வது அவசியம் என்று நினைக்கிறேன்.

நான் அப்படி ஒன்றும் ஏழைக்குடும்பத்தில் பிறக்கவில்லை. ஓரளவு சுமாரான குடும்பம். அண்ணன், தம்பி, அக்கா, தங்கை என்று ஒரு பெரிய குடும்பம்தான் எங்களுடையது. நான் மற்றவர்கள் போல் இல்லாமல் ஓரளவு சுமாராகத்தான் படித்தேன். எப்படியோ படித்து ஒரு டிகிரி வாங்கினேன். ஆனால் வீட்டில் எல்லோரும் பெரிய பெரிய படிப்பெல்லாம் படித்தார்கள். எல்லோரும் பெரிய வேலைகளுக்கு சென்றார்கள். எனக்கும் ஆசைதான். ஆனால் என்னால் முடியவில்லையே என்ன செய்ய? 

அப்பா அங்கே இங்கே என்று ஆட்களைப் பார்த்து எனக்கு ஒரு நல்ல கம்பனியில் வேலை வாங்கிக் கொடுத்தார். அவருக்கு எல்லாப் பிள்ளைகளும் போல நான் இல்லையே என்ற வருத்தம் எப்போதும் உண்டு. நானும் வேலையில் சேர்ந்து நன்றாக வேலையை கற்றுக்கொண்டு பெயர் வாங்கிவிட்டேன். நன்றாகத்தான் சென்று கொண்டிருந்தது வாழ்க்கை. எப்போது வீணா எங்கள் அலுவலகத்தில் வந்து சேர்ந்தாளோ அப்போதே என் வாழ்க்கை தடம் மாறி போய்விட்டது.

வீணா என் டிபார்ட்மெண்டில் வேலைக்கு சேர்ந்தாள். பார்க்க அழகாகவே இருந்தாள். அவள் வந்து சேர்ந்த சில நாட்களிலேயே எல்லோருக்கும் அவளைப் பிடித்துவிட்டது. எனக்கும். ஆனால், பிரச்சனை எங்கே ஆரம்பித்தது என்றால், அவளை என் பாஸூக்கும் பிடித்தபோதுதான். நான் சாதாரணமாகத்தான் பழகிக்கொண்டிருந்தேன். 

ஆனால் மெல்ல மெல்ல அந்த நட்பு காதலாக மாறும் என்று நான் நினைக்கவில்லை. ஆனால், அவள் தீவிரமாக என்னை காதலிக்கிறாள் என்ற விசயம் எனக்கு தெரிந்த போது மிகவும் ஆச்சர்யப்பட்டேன். ஏனென்றால், நான் சரியாக படிக்காத காரணத்தினால், என் அம்மா அப்பாசைத்தவிர என் குடும்பத்தினராலும், மற்றவர்களாலும் நிறைய அவமானப்படுத்தப் பட்டிருக்கிறேன். என்னை ஒரு பெண் கூட நிமிர்ந்து பார்த்தது கிடையாது. ஏனென்றால், என் தெருவை பொருத்தவரை நான் ஒரு உதவாக்கரை. இன்று நான் ஒரு வேலையில் இருந்தும் என் நிலமை அப்படியேத்தான் இருக்கிறது. அப்படிப்பட்ட என்னை ஒரு பெண் விரும்புகிறேன் என்று சொன்னபோது சந்தோசப்படுவதற்கு பதில் ஆச்சர்யப்பட்டேன்.

பிறகு ஒரு வழியாக நான் சந்தோசமாக அவள் காதலை ஏற்றுக்கொண்டு  சந்தோசமாக என் வாழ்க்கையை அனுபவிக்க நினைத்த போதுதான் பிரச்சனை என் பாஸ் ரூபத்தில் வெடித்தது. அவனும் இளைஞனே. அவனும் தீவிரமாக வீணாவை காதலித்திருக்கிறான். அவளிடம் தன் காதலை தெரிவித்திருக்கிறான். ஆனால் அவளோ மறுத்திருக்கிறாள். இந்த விசயம் எனக்கு கொஞ்சம் லேட்டாகத்தான் தெரிய வந்தது.

யோசித்துப்பார்தததில் என்னைவிட என் பாஸ்தான் சகலவிதத்திலும் வீணாவிற்கு பொருத்தமானவன். நன்றாக அழாகாக இருப்பான். நன்கு படித்தவன். நிறைய சம்பளம் வாங்குகிறான். நான் அவனுக்கு அப்படியே நேர் எதிர். ஆனால் என்னை வீணாவிற்கு ஏன் பிடித்திருக்கிறது என்று எனக்குத்தெரியவில்லை.

என்னை வீணா காதலிப்பது தெரிந்ததும் என் பாஸ் என் மேல் கோபமாக இருக்கிறான் என்ற விசயம் எனக்குத் தெரியாமலேயே இருந்தது. ஒரு நாள் ஒரு டெண்டர் அவசரமாக முடித்து அனுப்ப வேண்டி இருந்தது. அதற்காக அன்று மாலை அதிக நேரம் வேலை செய்ய வேண்டி இருந்தது. என் டிப்பார்ட்மெண்ட்டில் நானும், வீணாவும் வேலை செய்து கொண்டிருந்தோம். நான் சொல்ல சொல்ல வீணா கம்ப்யூட்டரில் டைப் அடித்துக்கொண்டிருந்தாள். எல்லாம் முடிந்தவுடன் என் பாஸ் அதில் கையெழுத்து போட வேண்டும். பிறகு அதை சீல்ட் கவரில் சம்பந்தப்பட்ட கமபெனிக்கு அனுப்ப வேண்டும். அந்த டெண்டர் மட்டும் எங்கள் கம்பனிக்கு கிடைத்தால், ஏறக்குறைய ஒரு கோடி ரூபாய் லாபம் கிடைக்கும்.

அதனால் அந்த டெண்டரை மிகவும் ரகசியமாக அனுப்பும் பொறுப்பு எங்கள் பாஸிடம் இருந்தது. நாங்கள் மூவரும் சேர்ந்து அன்றைய தினம் வேலை செயததால், எங்களுக்கும் எங்கள் கம்பனி குறித்திருந்த டெண்டர் வேல்யூ தெரிந்தது. எல்லாம் முடிந்து வீட்டிற்கு கிளம்ப இரவு 8 மணி ஆனது. அன்று இரவு நானும், வீணாவும் சேர்ந்தே வீட்டிற்கு சென்றோம்.

அன்றைய தின இரவுதான் நான் வீணாவுடன் இருக்கும் கடைசி இரவு என்று எனக்கு அன்றைக்குத் தெரியாது. 

- தொடரும்


2 comments:

துளசி கோபால் said...

ம். அப்புறம்? சீக்கிரம் அடுத்தபகுதி வெளியிடுங்க.

என். உலகநாதன் said...

//துளசி கோபால் said...
ம். அப்புறம்? சீக்கிரம் அடுத்தபகுதி வெளியிடுங்க.//

வருகைக்கு நன்றி மேடம். அடுத்த பகுதி நாளை.